W NIEDZIELĘ I UROCZYSTOŚCI:
• 8.00, 09.30, 11.00 (z udziałem dzieci), 12.15 (suma parafialna), 14.00 (oprócz VII i VIII), 18.00

W DNI POWSZEDNIE:

• 6.30, 18.30

SPOWIEDŹ:
• w dni powszednie  15 minut przed każdą Mszą Świętą; w niedziele i uroczystości podczas każdej Mszy Świętej

 

DYŻURY W BIURZE PARAFIALNYM:

• 11.00 - 12.30 w środy, piątki i soboty,

•  16.00 - 18.00 we wtorki, środy i piątki

Adres:
ul. Brzegi 49
80-045
tel. (58) 309 46 02; 309 47 84

e-mail: signacydiecezja.gda.pl

Historia

Tak to się właśnie wszystko zaczęło…

Historia parafii

• 1585 -  przybycie jezuitów do Gdańska,
• 1592 -  dokument erygujący słynne kolegium,
• 1615 -  budowa pierwszego kościoła poniżej Raduni,
• 1620 -  pierwsze budynki Kolegium.
• 1656 -  pożar kościoła podczas II wojny szwedzkiej,
• 1676 -  budowa drugiego kościoła w obecnej lokalizacji,
1677 - król Jan III Sobieski odwiedza kolegium,
• 1687-89 -  budowa nowego konwiktu,
• 1722-55 -  obudowa kościoła i dalsze prace nad rozbudową,
• 1777 -  powstanie starej dzwonnicy,
• 1781 -  erekcja gimnazjum, w którym kształcił się Józef Wybicki, twórca Hymnu Narodowego „Jeszcze Polska nie zginęła”,
• 1807-13 -  uszkodzenie kościoła, utrata obu wieżyczek,
• 1826 -  rozbiórka kolegium, na którego fundamentach powstała w 1827 roku obecna plebania,
• 1832 -  ks. Jakub Brill pierwszym administratorem parafii,
• 1 V 1839 - erekcja parafii św. Ignacego,

• 1945-47 -  naprawa dachów i murów kościoła, szklenie okien,
• 1951 -  pełna renowacja polichromii,
• 1954-60 -  nabycie 2 dzwonów, 10 żyrandoli, 22 kinkietów,
• 1961-66 -  wyposażenie kościoła w ognioodporne tabernakulum. Przeprowadzenie renowacji obrazów ołtarzowych, wmurowanie tablicy z okazji tysiąclecia chrztu Polski,
• 1967 -  zainstalowanie ogrzewania kościoła, zasilanego olejem opałowym,

• 1975 -  początek kapitalnego remontu fundamentów konserwacji zabytkowego wystroju zakrystii. Prowadzono starania fundamentów dokumentację techniczną. Wykonano prace konserwatorskie nad odwilgoceniem fundamentowych ścian kościoła,
• 1977 -  odnowiono fasadę frontową kościoła. Kontynuowano prace konserwatorskie i malarskie,

• 1988-2005 -  wzniesiono Dom Parafialny, przeprowadzono konserwację ołtarzy bocznych, malowanie fasady kościoła, remont organów, dachu kościoła i odzyskanej szkoły. Przeprowadzono kapitalny remont plebani. Pozyskana środki na zakup i montaż witraży oraz  prowadzone są starania, by świątynię upiększyły kolejne witraże,
• 2011 - Metropolita Gdański arcybiskup Sławoj Leszek Głódź dekretem z dnia 21 kwietnia erygował Kapitułę Kolegiacką Staroszkocką przy kościele pod wezwaniem św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku–Starych Szkotach, który tym samym otrzymał zaszczytny tytuł Kolegiaty Staroszkockiej, a ks. kanonik mgr Henryk Kilaczyński został prałatem prepozytem,  

• 25 VI 2011 -  inwestytura Kapituły  oraz inauguracja Kolegiaty Staroszkockiej w Gdańsku Starych-Szkotach.

 

Proboszczowie parafii
ks. Jakub Brill (1843),
• ks. Jan Schwaln (1866, okres Kulturkampfu),
• ks.  Franciszek Scharmer (1881),  troszczył się o chóralny śpiew i piękną muzykę kościelną,
• ks. dr Franciszek Schroter (1891), współzałożyciel katolickiego sierocińca i domu dla upośledzonych, obecnie „Dom Dziecka”,
• bp Konstantyn Dominik (w latach 1897-98 posługiwał jako wikariusz w parafii), zmarł w opinii świętości,
• ks. Antoni Behrendt (1900),  kościół zawdzięcza mu ufundowanie w 1905 roku drogi krzyżowej i sprowadzenie z Kolonii nad Renem obrazu przedstawiającego historię nawrócenia św. Ignacego, znajdującego się w nastawie ołtarza głównego,
• ks. Franciszek Behrendtt (1926), wraz z wikariuszem wybudował dużą ochronkę parafialną z kaplicą półpubliczną na ul. Nowiny 9,
• ks. dr Jan Jastak (1935), w czasie II wojny światowej i oblężenia oraz zdobycia Gdańska przez wojska radzieckie trwał pośród swoich parafian, nie opuścił owieczek. Dzięki znajomości języka niemieckiego i rosyjskiego uchronił kościół od kradzieży przez żołnierzy,
• ks. Władysław Ciechorski (1945-75),  remontuje kościół i zakrystię po zniszczeniach wojennych,
ks. dziekan Władysław Żywiński (1975-82), dziekan dekanatu Gdańsk I,
• ks. dr Ernest Klejnert (1983), przeprowadził malowanie kościoła i konserwację ołtarza głównego. Otworzył podziemia kościoła,
•  ks. mgr Henryk Kilaczyński (1987).

Ołtarz główny
Drewniany, pochodzący z XVIII wieku, ufundowany w 1756 roku przez biskupa warmińskiego Adama Grabskiego. Obraz w ołtarzu przedstawia „Powołanie św. Ignacego do naśladowania Pana Jezusa i nawracania narodów”. Obraz namalował nijaki artysta Schut w roku 1632, utrwalił swoje nazwisko na obrazie, na kole św. Katarzyny. Dzieło nabył dla kościoła ks. proboszcz Behrendt w 1908 roku w Kolonii z kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Zakrystia
Zakrystia jest obecnie najstarszym budynkiem pochodzącym z 1704 roku. Bardzo obszerna i wyposażona w piękną boazerię i szafy z drzwiami na któryc,h znajdują się rzeźby: Dobry Pasterz, Ostatnia Wieczerza, Ofiara Melchizedecha, Pan Jezus w Ogrójcu, umywanie nóg Apostołom oraz ofiara Izaaka.  Na szafach ustawiono herby fundatorów i dobrodziejów kościoła: Donhoffów, Grabowskich oraz biskupów: Rozrażewskiego, Ostrowskiego i Czapskiego. Zakrystia jest jedną z piękniejszych w Polsce.

Ołtarze boczne
Opat pelpliński Hieronim Turno ufundował ołtarz św. Franciszka Ksawerego z kamienia ciosanego w 1756 roku. Ołtarze boczne w prezbiterium wykonano w 1762 roku z marmuru zakupionego w Holandii. W 1764 roku rozpoczęto budowę pozostałych ołtarzy bocznych, które miały być pokryte imitacją marmuru, stiukowe. W latach 1762 - 1766 brat Stanisław Sienicki SI malował obrazy dla kościoła. W 1765 roku, kiedy biskup kujawski Antoni Ostrowski konserwował kościół jezuitów, było już w nim 10 ołtarzy. Oprócz ołtarza św. Franciszka Ksawerego znajdują się w kościele ołtarz Maryjny „Kochaj Maryję Sercem Jezusa”, ołtarz Serca Pana Jezusa „Kochaj Jezusa Sercem Maryi”, ołtarz Trójcy Świętej, ołtarz św. Alojzego Gonzagi, ołtarz św. Rodziny – dziś ołtarz Miłosierdzia Bożego, ołtarz biskupów męczenników -  św. Wojciecha i Stanisława, ołtarz św. Jana Nepomucena oraz św. Stanisława Kostki.

Organy
Zbudował je w 1872 roku  pan Terlecki z Elbląga, obudowa barokowa, 27 głosów.

 

Dzwonnica
Barokowa, drewniana, pochodząca z 1777 roku  oraz dzwon z 1615 roku.

 

Ambona
Barokowo-rokokowa, XVII wieczna, zakończona postacią św. Franciszka Ksawerego, misjonarza w Indiach. Cztery kolorowe figurki na ambonie reprezentujące narody z czterech krajów świata.

 

Do zabytków kościoła zaliczyć trzeba feretron z 1745 roku z pięknym obliczem Matki Bożej i Dzieciątka Jezus oraz obrazem św. Józefa.


Zdjęcia

Polska pod Krzyżem

Ministranci - wyjazd "Zakończenie lata 2019"

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
127 0.15191197395325